İnternet ve Yaşam Üzerine Paylaşı(yorum)

Size, kendinizi değersiz hissettiren insanlar çıkar bazen karşınıza. Kendilerini pek bir poh-poh layıp yaptıklarınızı, değerlerinizi ve belki de sizi  yargılamaya çalışır bu isanlar. Öylesine emindirler ve öylesine iyi anlatırlar ki tezlerini veya hikayelerini zamanla  siz bile inanır olursunuz .

İşte bu durum eğer dur denilmezse gittikçe büyüyen bir kartopu olur ve zamanla yabancılaşma ve güvensizlik getirir size.

Kırk kere söylenen şey doğru olurmuş hani.  Zamanla hata yapmaya ve tıpkı hikaye edildiği gibi davranmaya başlarsınız.  Kurgu, neticesinde hedefine ulaşır ve pes edersiniz.

Çabalamazsınız.

İşte günümüz dünyasında bir çok kere karşılaşabilieceğimiz bir durum bu.  Özünde kendine güvensizlik aramak gereken ancak gerçekte  sosyal bir problemdir de aynı zamanda.

Örneğin, camı kıran ağabey, suçu kardeşinin üstüne atar. Ama bunu öylesine ustalıkla hallederki, sadece ebeveynler inanmakla kalmaz kardeş de camı kıranın kendisi olduğu konusunda şüphe edip en sonunda camı krdığına inanır.

Bugün siyasetten, ekonomiye, bilim dünyasından, iş dünyasına kadar bi çok yer de benzer hikayeler vardır. Ancak yaşandığını çoğunlukla görmezsiniz. Çünkü gizlidir.  Kurban, kurban olduğunun farkında bile değildir maalesef.

Ama herşeyin çözümü var.  Cesaret – Kararlılık  ve Özgüven ile çözümlenemeyecek sorun, çürütüleyecek tez yoktur.

Yeterki isteyelim.

Cevher yere düşmekle sakıt olmaz kadr-ü kıymetten

Bugün, önemli bir gün.

En azından 31 yıllık hayatımda belli şeylerin farkına vardığım bir gün olduğu için bana özel bir gün. Ama şu bir gerçek ki artık daha bir güçlü yapacak beni.  Sevgili dostlarım Emre ve Emrah ile akşam üstü yaptığımız sohbet sırasında bugüne kadar farkına varıp ta bir türlü ifade edemediğim kendimle ilgili bir gerçeğin farkına vardım.

Bu gerçek kabaca “Kendimin Farkında Olmak” aslında..

İnsan, bazen elinde olan şeylerin bırakın kıymetini bilmeyi, tam olarak ne olduğunu bile anlayıp bilemiyor. Elinizde ne olduğunu bilmediğinizde isabetsiz atışlar yapma ihtimaliniz doğal olarak yükseliyor.  Hayatım boyunca birçok sorunlu(!) insandan gördüğüm hep aynı karsı davranışı aslında bir sekilde bizzat kendimin tetiklediğini fark ettim.  Bunu açıklamak çok güç.  Ve şimdi  detaylı  yazmıyorum  (tabi şimdilik ileride detaylı olarak anlatılmalı)

Ama şunu söyleyebilirim ki;  Bu farkındalık aslında bir anlamda iyi bir öğretmen gibi de;

Mesela;  Asla karşındaki kişilerin seninle aynı düşünce sistemetiğinde ve düzeyinde olduğu yanılgısına kapılma.

Ne güzel demiş Mevlana;  ”Ne kadar bilirsen bil anlattıkların karşıdakinin anlayabildiği kadardır”   Buradan “ukalalık” sonucu çıkmamalı.   Ama şu bir küpe olmalı kulağıma

“Anlaşılmıyorsa, ya da anlaşılmak istenmiyorsa altında başka şeyler olabileceğini bil”

ATATÜRK’TEN SON MEKTUP

Ve anlamayacaksınız çağlarca da…
Hep tutturmuş “Yıl 1919, Mayıs’ın 19′u” diyorsunuz.
Ve eskimiş sözlerle beni övüyor, övüyorsunuz .
Mustafa Kemâl’i anlamak bu değil,
Mustafa Kemâl ülküsü, sadece söz değil.

Bırakın o altın yaprağı artık,
bırakın rahat etsin anılarda şehitler.
Siz bana, neler yaptınız ondan haber verin.
Hakkından gelebildiniz mi yokluğun, sefaletin ?
Mustafa Kemâl’i anlamak yerinde saymak değil.
Mustafa Kemâl’in ülküsü, sadece söz değil.

Bana, muştular getirin bir daha,
uygar uluslara eşit yeni buluşlardan..
Kuru söz değil, iş istiyorum sizden anladınız mı ?
Uzaya Türk adını Atatürk kapsülüyle yazdınız mı ?
Mustafa Kemâl’i anlamak avunmak değil,
Mustafa Kemâl ülküsü, sadece söz değil.

Halâ, o, acıklı ağıtlar dudaklarınızda,
halâ oturmuş, 10 Kasımlarda bana ağlıyorsunuz .
Uyanın artık diyorum, uyanın, uyanın !
Uluslar, fethine çıkıyor, uzak dünyaların..
Mustafa Kemâl’i anlamak gözboyamak değil,
Mustafa Kemâl ülküsü, sadece söz değil..

Beni seviyorsanız eğer ve anlıyorsanız ;
laboratuvarlarda sabahlayın, kahvelerde değil.
Bilim ağartsın saçlarınızı.. Kitaplar..
Ancak, böyle aydınlanır o sonsuz karanlıklar…
Mustafa Kemâl’i anlamak ağlamak değil,
Mustafa Kemâl ülküsü, sadece söz değil.

Demokrasiyi getirmiştim size, özgürlüğü..
Görüyorum ki, halâ aynı yerdesiniz, hiç ilerlememiş,
birbirinize düşmüşsünüz, halka eğilmek dururken.
Hani köylerde ışık, hani bolluk, hani kaygısız gülen ?
Mustafa Kemâl’i anlamak itişmek değil,
Mustafa Kemâl ülküsü, sadece söz değil.

Arayı kapatmanızı istiyorum uygar uluslarla.
Bilime, sanata varılmaz rezil dalkavuklarla.
Bu vatan, bu canım vatan, sizden çalışmak ister,
paydos övünmeye, paydos avunmaya, yeter, yeter !
Mustafa Kemâl’i anlamak aldatmak değil,
Mustafa Kemâl ülküsü, sadece söz değil…

NEDEN  BEN?

Efsane Wimbledon’un ilk zenci Şampiyonu Arthur Ashe kan naklinden kaptığı AIDS’ten ölüm döşeğindedir. Hayranlarından biri sorar;

- Tanrı böylesine kötü bir hastalık için neden seni seçti?

Arthur Ashe cevap verir;

- Tüm dünyada 50 milyon çocuk tenis oynamaya başlar,

5 milyonu tenis oynamayı öğrenir,

500 bini profesyonel tenisçi olur,

50 bini yarışmalara girer,

5 bini büyük turnuvalara erişir,

50′si Wimbledon’a kadar gelir,

4′ü yarı finale,

2′si finale kalır.

Elimde şampiyonluk kupasını tutarken Tanrı’ya ‘Neden ben?’ diye hiç sormadım.

Şimdi sancı çekerken, Tanrı’ya nasıl ‘Niye ben?’ derim?.

Mutluluk insanı tatlı yapar.

Başarı ışıltılı..

Zorluklar güçlü..

Hüzün insanı insan yapar, yenilgi mütevazı.

Tanrı’ya asla ‘Neden ben’ diye sormayın.

Not: paylaşım için sevgili Nurşen Kaya’ya teşekkürler..

Biraz önce FF’de  rastladım. Bu paylaşıma.  Arada sırada okuyup silkinmek ve ne olduğumuzu hatırlamak için ideal.   Teşekkürler Burçak Çubukçu ve Serhat Sine

Duyduğum, dokunduğum, gördüğüm, tattığım, kokladığım için var bu dünya.. Farkında olduğum için.. Kendim yazdım, kendim oynadım en başından beri.. O yüzden ki bir dünya yarattım, roller verdim sahnedekilere.. Sevdim; sevgilim, paylaştım; dostum dedim.. En derinimde hissettim; annem, kızdım da kıyamadım; babam dedim.. Geçer dediklerimi geçirdim.. Biter dediklerimi bitirdim.. Nefret ettiklerimi sildim, geçtim.. Gün oldu; silkindim, yeter dedim.. Geride bıraktıklarım hesap sormaya kalkmasın o yüzden bana.. Farkında olduğum için var oldunuz, vazgeçtiğim için bugün yoksunuz.. Bu nasıl bir cüret ki; bir başka hayata müdahil olma, umarsızca sorgulama, pervasızca yargılama hakkını bulur insan kendinde.. Haddinizi aşmayın ey faniler.. Ben yok olmayı kabullenirken, kar taneleri mütemadiyen ayak izlerimi kapatmaktayken, güneş bile her gün batarken, sizdeki ne arsızlıktır; silinmeyi dahi kabul edemiyorsunuz bir başka faninin zihninden.. Mezarlıklar, kendini vazgeçilmez sananlarla doluyken, yerin üstündeki bu şatafat da neyin nesi oluyor acep? Uğraştırmayın da dağılın hadi.. Dağılın ve gidin, ama bilin.. Suskunluğum asaletimdendir. Her lafa verilecek cevabım da vardır lakin, lafa bakarım laf mı adama bakarım adam mı diye…

Sevgili Uluç’tan gelen bir mail.  Yaşama Anlam Ve Boyut Katan İki Şeyin Önemi üzerine.

Hemen paylaşmak istedim. Bence çok anlamlı.

İki şey ‘Kalitesiz İnsan’ ın özelliğidir :

1- Şikayetçilik

2- Dedikodu

İki şey çözümsüz görünen problemleri bile çözer :

1- Bakış açısını değiştirmek

2- Karşındakinin yerine kendini koyabilmek

İki şey yanlış yapmanı engeller :

1 – Şahıs ve olayları akıl ve kalp süzgecinden geçirmek

2- Hak yememek

İki şey kişiyi gözden düşürür :

1- Demagoji (Laf kalabalığı)

2- Kendini ağıra satmak (övmek, vazgeçilmez göstermek)

İki şey insanı ‘Nitelikli İnsan’ yapar :

1- İradeye Hakim Olmak

2- Uyumlu Olmak

İki şey ‘Ekstra Değer’ katar :

1- Hitabet ve diksiyon eğitimi almak

2- Anlayarak hızlı okumayı öğrenmek

İki şey geri bırakır :

1- Kararsızlık

2- Cesaretsizlik

İki şey kâşif yapar :

1- Nitelikli çevre

2- Biraz delilik

İki şey ömür boyu boşa kürek çekmemeni sağlar :

1- Baskın yeteneği bulmak

2- Sevdiğin işi yapmak

İki şey başarının sırrıdır :

1- Ustalardan ustalığı öğrenmek

2- Kendi ni güncellemek

İki şey başarıyı mutlulukla beraber yakalamanın sırrıdır :

1- Niyetin saf olması

2- Ruhsal farkındalık

İki şey milyonlarca insandan ayırır :

1- Sorunun değil, çözümün parçası olmak

2- Hayata ve herşeye yeni (özgün, orijinal, farklı) bakış açısıyla yaklaşabilmek

İki şey gelişmeyi engeller :

1- Aşırılık (mübağala, abartı, ifrat, tefrit)

2- Felakete odaklanmış olmak